Iriscopie

Irisdiagnostiek is al duizenden jaren oud. Zo zouden de Chaldeeën en Azteken al duizend jaar voor Christus irisdiagnostiek hebben bedreven. Hippocrates, (460-370 voor Christus) Grieks arts en vader van de geneeskunde zou eveneens zich hebben bezig gehouden met irisdiagnostiek en hierover les hebben gegeven.
De modernisering van de irisdiagnostiek gebeurde in 1880 met een boek van de Hongaars-Oostenrijkse arts Ignaz von Peczely (1822-1911).
Deze arts had, toen hij 10 jaar was, op een dag een uil gevonden die in een struik was verward. Toen hij het dier wilde bevrijden brak hij bij de uil een poot. Hij zag op dat moment dat er vrijwel direct een verandering in het oog van de uil optrad in de vorm van een fijne streepvormige lijn.
Ook de Zweedse predikant Nils Liljequist en de van oorsprong tot priester opgeleide Emanuel Felke (1856-1926) zouden in die tijd samen met Ignaz von Peczely zeer baanbrekend werk verrichten waar wij nu nog steeds de vruchten van plukken.
 

We hebben allemaal twee ogen

Als er wat mis met je ogen heeft dat grotere gevolgen.
Wat veel mensen niet weten is dat er ook heel wat te lezen is in het oog zelf.
Het oog is een boeiend stukje van het menselijke gezicht en kan ons meer vertellen dan je in eerste instantie denkt.

vrouw

Elke arts kijkt wel in de ogen als hij een diagnose stelt, zij het kort en summier.
Als je ogen heel nauwkeurig bekijkt zie je dat elk oog een heel eigen en unieke tekening laat zien.

Het oog is als het ware hetzelfde als een vingerafdruk.
Ieder mens heeft een eigen patroon, want ieder mens is immers uniek.
Wel zijn er bepaalde overeenkomsten te herkennen in de vezelstructuur van het oog.
Bij de ene groep is deze structuur losmazig, terwijl bij de ander de vezelstructuur heel dicht is.

Samen met de kleur van het oog zegt deze basisstructuur iets over de algehele lichamelijke conditie van de persoon. Zo is af te lezen of er bij een bepaald persoon erfelijke zaken zijn die noemenswaardig zijn.
Ook kunnen in de loop van het leven verworven gegevens iets verduidelijken over de aanleg tot bepaalde ziekten.
Vaak laat het oog al tekens zien voordat de persoon het als aandoening ervaren heeft.
Met iriscopie kan men vroegtijdig functionele stoornissen in het menselijke lichaam herkennen die aanleg zijn tot het ontstaan van ziekte. Door middel van iriscopie kan men dus preventief reageren door vroegtijdige therapeutische maatregelen te nemen.

oog
 

Hoe werk ik als iriscopiste?

Om het oog nauwkeurig te kunnen bekijken wordt er door mij gebruik gemaakt vaneen loep of irismicroscoop (en soms ook(digitale) fotografie) waardoor het oog vergroot wordt.
Ik kijk naar het gekleurde gedeelte in het oog (de iris),de pupil en het oogwit.
Er wordt door mij gekeken naar alles wat van de vorm afwijkt, zoals verandering van het normale verloop van de structuur van de iris, verandering van kleurpigment, pupilvervorming en veranderingen in het oogwit.

iris

Om de organen en hun werking te beoordelen is er een topografische kaart van het oog gemaakt.
Op deze kaart worden de plaatsen van de organen aangegeven.
Zijn er tekens op een bepaalde plaats zichtbaar in het oog, dan kan dit iets zeggen over de omstandigheden van het orgaan dat zich in de betreffende zone bevindt. Ik besteed tijd en zorg aan het onderzoek en de beoordeling van het oog.
Ik beoordeel niet of er oogafwijkingen zijn. Dit is uitsluitend het werk van de daarvoor opgeleide arts.

Om tot een goede beoordeling te komen is een anamnese (vraaggesprek) noodzakelijk.